فریاد اگر بلند شود کربلا شود سد کربلای دیگری اینجا بنا شود گر بشکند بلور ستبر سکوت ماگلبانگهای نای حقیقت سدا شود کفر از حریم کعبه و مسجد کند قیامشمر از میان خانه-خدا برملا شود تلبیس اگر به منبر ایمان شود بلندقرآن برای نسل حقیقت بلا شود ابلیس را به جای پیمبر نشانده اندنمرود در مقام خدا جا به جا شود حالا برای روشنی راه لازم استقربانی مجدد خون خدا شود پیغام کربلایی سالار بود نیزدین خدا به سوی خدا رهنما شود جبران نمیشود اگر اکناف بودنم در سوگ نحل نور چوماتمسرا شود کی می شود تحمل آن لحظههای سختتا چشم مان به دیدن آن صحنه وا شود دو پنجه که به

خوابکن ای محترم! کشور گلستان میشود خوابهایت باعث «فر» فراوان میشود خواب شبها را زنان و دختران هم میکنندهر که روزانه بخوابد، مرد میدان میشود خوابکردن در محافل کار هر نااهل نیستاینچنین خوابی نصیب اهل ایمان میشود دستها در خواب خواهدرفت سوی آسمانهفت شهر عشق در خوابت نمایان میشود نشکند هرگز طهارت در چنین خواب خلوصچونکه برخیزی ثواب تو دو چندان میشود چنگ خواهی زد به حبلالله وقت سختیاتوحدت با دشمنان، فتوای قرآن میشود وند و فندت میخورد، رشوت حلال جان تودر مسلمان بودنت سچاده برهان میشود کشورت امن و امان است و همه در خیریتهر

بر من بکن اهانت و خوش باش تو ولی دشنامها و لعنت و خوش باش تو ولی معذوردار زحمت و آزار و ضد منتردیدها و منت و خوشباش تو ولی چشمان عقل و علم من انگار بسته استاحساس من خیانت و خوش باش تو ولی در پای قهر و لطف و ستمهای تو کنمهستی خود ضمانت و خوشباش تو ولی تو قطع کن همیشه پل ارتباط را من میکنم صیانت و خوشباش تو ولی از حجم کارهای تو دلگیر نیستمبگزار با متانت و خوشباش تو ولی راوی رازهای تو هرگز نمیشوماسرار در امانت و خوشباش تو ولی «ب.ب» ۱۳۹۵/۷/۳۰

خموشی های جبران ناپذیر آنچه امروز سران احزاب جهادی به ویژه سران حزب مقتدر جمعیت و وحدت به رهبری کریم خلیلی ومحقق را به سکوت، مصلحت ومعاملهی واداشته است، تمرکز ثروت، دارای های بادآورده، زمین وملکیتهای بی شمار ایشان در داخل و خارج کشور است. فرمانده و رهبر جهادی امروز دیگر آن فرمانده و رهبر جهادی دیروز نیست که پشتش سبک باشد و پای جامه و افزارش چست. فرمانده و رهبر جهادی، امروز دیگر آن سپهبد سنگر داغ مقاومت نیست که روز ها و هفته ها یک شکم نان درست و حسابی نصیبش نمیشد؛ به محقر ترین غذا قناعت میکرد و به نان و پیازی پیشانیاش باز بود. فرمانده و

سریال زندهگی دستها و گوشهایت وقتی از فرط شنیدن و نوشتن کرخت می شوند،به سراغم میآییو برایم کوتاه مینویسی« جاااان»بله، «جانی» که درآن هیچ جان و هیجان نیستجانی که هیچ جنون و ارغنون نداردجان خسته و پژمرده،جان خوابآلود،جانی که تفاله ترین جانهایت استو در آن رمقی از اشتیاق نیستجانی که بوی ناآشنای آشنا داردجان همسنخ غدیر،جان بیتطهیراما چکنم،ناگزیرم،حتا همین جانهایت نیز جان من اندو مژدهگانی ناسوریبرای مناز رنگینکمان احساسو حالاتتدر پس پردهی پندارجان تو سناریوی بودنم استدر سریال زندهگیدر تراژیدی منو در کمیدی تو «ب.ب